notes_preface

Σημειώσεις Προλόγου

[←1]

Έχει καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να διατηρηθεί η ουσία και το ύφος του γαλλικού κειμένου του Jacques Ellul.

Σε αυτό το θέμα, η κριτική ενότητα του συμπεράσματος πρέπει να διαβαστεί με πολύ μεγάλη προσοχή: κριτική για τους απριορισμούς μεγάλου αριθμού ιστορικών έργων, κριτική των εξηγήσεων που δόθηκαν για τη νομιμότητα της τζιχάντ ή για την άνευ όρων υιοθέτηση μουσουλμανικών θέσεων. Αλλά επίσης η πρωτοτυπία συνίσταται στη διαπίστωση ότι η πλειοψηφία των μελετών βασίζεται σε όσα έγραψαν οι ίδιοι οι Άραβες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πηγές που προέρχονται από τους υποταγμένους και νικημένους λαούς. Σαν να ήσαν αναγκαστικά οι πρώτοι ειλικρινείς και οι δεύτεροι προκατειλημμένοι! Έχοντας ακούσει τόσο συχνά το Ισλάμ, γιατί να μην ακούσουμε επίσης όλους εκείνους που κατακτήθηκαν και στη συνέχεια απελευθερώθηκαν, τους λαούς της Ελλάδας, της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και αλλού; Αυτή είναι η μεγάλη αξία και μία από τις καινοτομίες αυτού του βιβλίου.

[←2]

Bat Yeor, The Dhimmi: Jews and Christians under Islam, πρόλογος από Jacques Ellul, μεταφρ. από τα γαλλικά David Maisei, Paul Fenton, και David Littman (Ράδερφορντ, N.Τζ., 1985), 25-33.

[←3]

Βλέπε, για παράδειγμα, το συλλογικό βιβλίο, Pierre Viaud (επιμ.), Les Religions et la Guerre. Judaisme, Christianisme, Islam (Παρίσι, 1991).

[←4]

Όσον αφορά αυτόν τον διοικητικό μηχανισμό, όπως δείχνει αυτό το βιβλίο, μπορεί να φαίνεται κάπως ανοργάνωτος, αλλά στην πραγματικότητα αυτό προκύπτει από την υπερβολική πολυπλοκότητα αυτής της αυτοκρατορίας (και για άλλη μια φορά αυτό το βιβλίο είναι πολύ «αποχρωματισμένο») αφού στην πραγματικότητα υπάρχει μεγάλος βαθμός θεμελιώδους ενότητας σε αυτό το σύστημα.

Scroll to Top