notes_05

Σημειώσεις Κεφαλαίου 5

[←1]: Henry Bettenson (επιμ.), Documents of the Christian Church (Λονδίνο/Νέα Υόρκη/Τορόντο, 1956), 65-68.

[←2]: Benjamin Braude, “Foundation Myths of the Millet System”, στο Benjamin Braude και Bernard Lewis (επιμ.), Christians and Jews in the Ottoman Empire. The Functioning of a Plural Society (Νέα Υόρκη/Λονδίνο), 1982, τομ. 1. Zvi Ankori, Encounter in History. Jews and Christian Greeks in their Encounter through the Ages (στα εβραϊκά) (Τελ Αβίβ 1984), κεφ. 4, σελ. 66 κ.ε. και κεφ. 6, σελ. 157 κ.ε. Steven Β. Bowman, The Jews of Byzantium, 1204-1453 (Τουσκαλούζα, Αλα., 1985).

[←6]: Γενικός πρόξενος Τζον Καρτράιτ (Κωνσταντινούπολη), “Report from His Majesty’s Consul General at Constantinople on the Consular Juridiction in the Levant,” FO 406/14 (Αναφορά της 23ης Δεκεμβρίου 1835, FO 406/14).

[←7]: Joseph Laurent, Byzance et les Turcs seldjoucides dans l’Asie occidentale jusqu’en 1081 (Νανσύ, 1913), 22, σημ. l. Marius Canard, “Les Relations Politiques et Sociales entre Byzance et les Arabes”, DOP 19 (1964): 33-56. Bar Hebraeus, Chronography, 1: 196.

[←9]: Καντακουζηνός, στο Cousin, Histoire de Constantinople, 8: 54. Σημ. του μεταφραστή: Καντακουζηνός 4.14: Βασιλεὺς δὲ καὶ πρὸς τὸν Αἰγύπτου καὶ Συρίας καὶ Ἰουδαίας Σουλτὰν ὑπὲρ τῶν ἐκείνῃ Χριστιανῶν πρεσβείαν ἐποιεῖτο. […] πάλιν ἐζήτησεν ὁ ἀποκρισιάριος νὰ γένηται ὁρισμός μας ὑψηλὸς, νὰ φυλάσσωνται οἱ εὑρισκόμενοι Χριστιανοὶ εἰς τὸν ἁγιώτατον τόπον τῶν Ἱεροσολύμων, καὶ τὰ μοναστήρια, καὶ αἱ ἐκκλησίαι, καὶ νὰ ἔχωσιν ἀγάπην, καὶ δεφένδευσιν ἀπὸ τὸν ἀμηρᾶν τὸν εὑρισκόμενον ἐκεῖ…

[←10]: Δούκας, στο Cousin, 8: 335. Ο Βαγιαζήτ είχε επιμείνει να εγκαταστήσει είκοσι χιλιάδες μουσουλμάνους στον Γαλατά (Κωνσταντινούπολη) και τους είχε παραχωρήσει την κυριότητα όλων των οπωρώνων και των αμπελιών έξω από την πόλη. Δημιουργήθηκε ισλαμικό δικαστήριο. Evlya Efendi, τομ. 1, μερ. 1, σελ. 28.

[←11]: Βλέπε Charles-Roux, Les Echelles. Francis Rey, La Protection Diplomatique et Consulaire dans les Echelles du Levant et de Barbarie (Παρίσι, 1899), passim.

[←12]: William Thomas Gidney, The History of the London Society for Promoting Christianity amongst the Jews, from 1809 to 1908 (Λονδίνο, 1909).

[←13]: Bat Ye’or, The Dhimmi, 96, σημ. 11. Βλέπε Abraham Jacob Brawer, “Damascus Affair”, EJ 5: 1249-52 και τη βιβλιογραφία. Albert M. Hyamson, “The Damascus Affair of 1840”, JHSE 16 (1945-51): 47-71. Tudor Parfitt, “The Year of the Pride of Israel: Montefiore and the Blood Libel of 1840”, στο Lipman (επιμ.), The Century, 131-48.

[←14]: Narcisse Leven, Cinquante ans d’histoire. L’Alliance israélite universelle (1860-1910), 2 τόμοι (Παρίσι, 1911/1920). Andre Natan Chouraqui, Cent Ans d’histoire. L’Alliance israélite universelle et la renaissance juive contemporaine (1860-1960) (Παρίσι, 1965).

[←15]: Πηγές αυτής της περιόδου, ιδιαίτερα τα διπλωματικά αρχεία και οι αναφορές Άγγλων και Γάλλων προξένων, αποκαλύπτουν την περιφρόνηση που αισθάνονται οι μουσουλμανικές αρχές προς τους Έλληνες, τους Μαρωνίτες, τους Σλάβους και τους Αρμενίους που επιδίωκαν να χειραφετηθούν. Βλέπε Bat Ye’or, The Dhimmi, “Documents,” στην ενότητα “The Era of Emancipation,” including PP, 1860 [2734] 69, 1861 [2800] 68, 1877 [C. 1739] 92, 1877 [C. 1768] 92, 1877 [C. 1806] 92.