notes_06

Σημειώσεις Κεφαλαίου 6

[←1]

Stanford J. Shaw και Ezel Kural Shaw, History of the Ottoman Empire and Modern Turkey (Καίμπριτζ, 1976-77), 2: 18, 149, 190.

[←2]

Roderic H. Davidson, Reform in the Ottoman Empire, 1856-1876 (Πρίνστον, 1963), 95, 116, 195. Bernard Lewis, The Emergence of Modern Turkey (Λονδίνο, 1968). Moshe Ma’oz, Ottoman Reform in Syria and Palestine, 1840-1861: The Impact of the Tanzimat on Politics and Society (Λονδίνο, 1968).

[←3]

Ουίλιαμ Χολμς (Μπόσνα-Σεράι) προς κόμη Γκράνβιλ, Υπουργό Εξωτερικών (Λονδίνο), αρ. 21 (24 Φεβρουαρίου 1871), PP 1877 [C. 1739] 92, σελ. 665. Για το θέμα των αδικιών και της διαφθοράς στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, βλέπε επίσης “Αναφορά του Χολμς προς Ἐλιοτ”, ann. στου ιδίου, αρ. 21, σελ. 666-72.

[←4]

Kemal H. Karpat, “The Status of the Muslim under European rule: The Eviction and Settlement of the Cerkes,” JIMMA, 1, αρ. 2 και 2, αρ. 1 (1979-80): 7-27. Victor Guerin, Description geographique, historique et archeologique de la Palestine (Παρίσι, 1868), τομ. 1, “Judee”, 84. Planhol, Les Fondements geographiques, 253-66. Stanford J. Shaw, “Ottoman Population Movements during the last years of the Empire, 1885-1914: some preliminary remarks”, JOS 1 (1980): 191-205.

[←5]

Χιου Ρόουζ (Βηρυτός) προς λόρδο Αμπερντίν, Υπουργό Εξωτερικών (Λονδίνο), 12 Οκτωβρίου 1841, PRO (London), FO 78/449, αρ. 110, στο Ma’oz, Ottoman Reform, 200. Η χειραφέτηση των χριστιανών προκάλεσε εξέγερση στο Χαλέπι το 1850. Ο Ελληνοκαθολικός πατριάρχης Μάξιμος είχε κάνει θριαμβευτική είσοδο με μεγάλη τελετή και με δαπανηρό θρησκευτικό εξοπλισμό. Ήδη εξοργισμένοι από την επιστράτευση, οι μουσουλμάνοι επιτέθηκαν στις χριστιανικές συνοικίες. Βλέπε της ιδίας 190-91 και τις σημειώσεις. Οι Εβραίοι, που παρέμεναν στη θέση τους με ταπεινότητα, δεν δέχθηκαν επίθεση.

[←6]

Για την κατηγορία τελετουργικών εγκλημάτων στην Ανατολή, βλέπε Moise Franco, Essai sur l’histoire des Israélites de l’Empire ottoman depuis les origines jusqu’à nos jours (Παρίσι, 1897), 47-48 και 87-88. Jacob M. Landau, “Ritual Murder Accusations in Nineteenth-Century Egypt”, στο Middle Eastern Themes (Λονδίνο, 1973), 99-142. Βλέπε επίσης Victor X. Fontanier, Voyage dans l’Inde et dans le golfe Persique par l’Égypte et la mer Rouge (Παρίσι, 1844-46), 2: 607. Οι κατηγορίες εναντίον των Εβραίων, που διατυπώνονταν και επαναλαμβάνονταν συχνά από τις Ανατολικές Εκκλησίες, προκαλούσαν βασανιστήρια και θάνατο αρκετών αθώων ανθρώπων. Βλέπε κεφ. 5, σημ. 13 πιο πάνω.

[←7]

Ύστερα από την κατηγορία της τελετουργικής δολοφονίας στη Δαμασκό, ο Σερ Μόζες Μοντεφιόρε απέκτησε φιρμάνι από τον σουλτάνο Αμπντ αλ-Ματζίντ στις 6 Νοεμβρίου 1840, το οποίο δήλωνε ότι η κατηγορία για τελετουργικό φόνο ήταν ψευδής και απαγόρευε τη διάδοσή της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

[←8]

Σερ Χένρι Έλιοτ (Θεραπειά) προς λόρδο Ντέρμπι, Υπουργό Εξωτερικών (Λονδίνο), 20 Νοεμβρίου 1875, FO 424/39 (αρ. 767, εμπιστευτικό, αρ. 518, απόσπασμα).

[←9]

Σερ Χένρι Έλιοτ (Θεραπειά) προς λόρδο Ντέρμπι (Λονδίνο), 29 Νοεμβρίου 1875, FO 424/39 (αρ. 794, στο αρ. 572, απόσπασμα).

[←10]

Έντουαρντ Φρίμαν (Μπόσνα-Σεράι) προς λόρδο Ντέρμπι (Λονδίνο), 30 Δεκεμβρίου 1875, FO 424/40 (αρ. 24. πολιτικό, στο αρ. 56, απόσπασμα).

[←11]

Υπόμνημα (5 Ιανουαρίου 1876) του Σερ Π. Φράνσις (Κωνσταντινούπολη) σχετικά με τις νέες δικαστικές μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο τελευταίο φιρμάνι,FO 424/40 (αρ. 27, συνημμένο στο αρ. 136, Σερ Χένρι Έλιοτ προς λόρδο Ντέρμπι, 8 Ιανουαρίου 1876, απόσπασμα). Βλέπε έγγραφο, σελ. 431.

[←12]

Βλέπε τα έγγραφα πιο πάνω, σελ. 399-408 και, για περισσότερες λεπτομέρειες, Bat Ye’or,The Dhimmi, έγγραφα 44-50, σελ. 259-78.

[←13]

John Joseph, Muslim-Christian Relations and Inter-Christian Rivalries in the Middle East. The Case of the Jacobites in an Age of Transition (Νέα Υόρκη, 1983), 98.